Menu
RSS
Banner 02

Ugljen dioksid ne uzrokuje klimatske promjene

Tri veoma ugledna klimatska naučnika, uključujući i svjetski poznatog profesora atmosfere Yi Huanga sa kanadskog univerziteta McGill, objavili su naučnu studiju koja nedvosmisleno pokazuje da ugljen dioksid (CO2) ne uzrokuje takozvanu "klimatsku krizu". Naučnici su zapravo analizirali podatke koji se često koriste za promociju Net Zero agende Svjetskog ekonomskog foruma (WEF - World Economic Forum).

U naučnoj studiji pod imenom The Global Patterns of Instantaneous CO2 Forcing at the Top of the Atmosphere and the Surface naučnici navode da čak i kada su udvostručili trenutnu količinu atmosferskog ugljen dioksida u svojim kalkulacijama, otkrili su da su brojke navedene za efekat "globalnog zagrijavanja" pretjerane za najmanje 40 posto. Osim toga, otkrili su da ugljen dioksid nije sposoban zagrijati atmosferu iznad nivoa koji su već bili u predindustrijskom dobu.

"Transmisivnost u centru opsega ugljen dioksida je nepromijenjena povećanjem CO2 pošto je apsorpcija već zasićena", navodi se u studiji. Nalazi ove naučne studije nemilosrdno uništavaju "ustaljenu" nauku o klimi koja podržava kolektivističku agendu Net Zero WEF-a i njegovih saveznika i vazala. Ugljen dioksid sve više demoniziraju korporativne elite, globalistički vladini dužnosnici, WEF, Ujedinjeni narodi (UN), Svjetska zdravstvena organizacija (WHO), kao i brojni drugi neizabrani birokrati.

Pomenutu revolucionarnu naučnu studiju objavilo je Američko meteorološko društvo u svom recenziranom časopisu Climate. Međutim, pomenuti naučnici nisu samo razotkrili korporativni narativ o "globalnom zagrevanju" protiv ugljen dioksida. Još jedno senzacionalno otkriće koje se pominje u studiji je da viši nivoi CO2 zapravo hlade Antarktik.

Kako bi se ispunili ciljevi Net Zero agende, od javnosti se očekuje da drastično smanje kvalitetu svog života i prestanu trošiti fosilna goriva, dok će istovremeno plaćati ogromne poreze kako bi pokrili troškove te šeme. Međutim, u osnovi Net Zero agende, koju korporacije populišu na Zapadu, leži činjenica da je Zapad izgubio kontrolu nad strateškim rezervama nafte i plina.

Kako je nedavno objavila ugledna konsultantsaka kuća Wood Mackenzie, koja se bavi isključivo obavještajnim poslovima u naftnoj industriji, trenutno samo sedam velikih nacionalnih naftnih kompanija kontroliše nešto više od 65 posto svih poznatih izvora nafte i plina u svijetu. Od pomenutih sedam velikih naftnih nacionalnih kompanija (NOC - National Oil Companies) tri su arapske, dvije ruske, jedna iranska i jedna venecuelanska, navodi se u izvještaju Wood Mackenzie.

Pojedinačno, to su kompanije Saudi Aramco, QatarEnergy, Abu Dhabi National Oil Company, Rosneft, Gazprom, National Iranian Oil Company i Petróleos de Venezuela. Ove nacionalne kompanije uglavnom su u državnom vlasništvu zemalja u kojima su osnovane, a Wood Mackenzine da zalike koje kontrolišu su dovoljne za narednih 40 do 60 godina.